Dokładnie 125 lat temu na krakowskiej scenie Teatru Miejskiego po raz pierwszy wystawiono „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego. Z tej okazji w naszej szkole odbyło się performatywne czytanie wspomnianego dramatu. Jego uczestnikami byli zarówno nauczyciele, jak i uczniowie, a także honorowy gość – prof. dr hab. Kazimierz Sikora, kierownik Katedry Lingwistyki Kulturowej i Socjolingwistyki Wydziału Polonistyki UJ. Wydarzenie odbyło się dzięki współpracy szkoły z Wydziałem Polonistyki UJ.

Zanim jednak opowiem Państwu o samej uroczystości, pragnę nieco przybliżyć genezę utworu Wyspiańskiego.

Zaślubiny Lucjana Rydla z chłopką Jadwigą Mikołajczykówną miały miejsce 20 listopada 1900 roku. Tekst dramatu gotowy był już jednak zaledwie kilka miesięcy później. Prośba o wystawienie sztuki została prędko zaakceptowana przez dyrektora teatru – Józefa Kotarbińskiego. Od samego początku wiadome było, że spektakl zwróci na siebie uwagę krytyków i przyciągnie niemałą publiczność. Powodem tak dużego zainteresowania były obecne w „Weselu” wątki skandalizujące. Prapremiera pierwotnie planowana była na 9 marca, jednak w międzyczasie wielu aktorów zrezygnowało z odgrywanych ról. Obawiali się oni nie tylko reakcji krakowian, lecz także nie sprzyjało im zamieszanie wokół przedstawienia. Mimo wszystko sztuka została wystawiona. Jaka była reakcja odbiorców? Szok i zmieszanie. Dopiero z czasem publiczność doceniła widowisko, którego była świadkiem. Obecnie „Wesele” uznaje się za jeden z najlepszych polskich dramatów, a patrona naszej szkoły za reformatora teatru. Właśnie dlatego odczytanie tekstu jego autorstwa jest dla nas wszystkich zaszczytem.

Pierwszym elementem szkolnych obchodów rocznicy był krótki wykład wygłoszony przez p. prof. Kazimierza Sikorę. Opowiedział w nim o dawnej roli zawierania małżeństw służących jako układy polityczne, które zapewniały międzynarodowe sojusze. Przytoczył przykłady ślubów, które wywarły duży wpływ na popkulturę czy dalszy los naszego kraju, np. ślub Jadwigi Andegaweńskiej z Jagiełłą, oraz takich, do których nie doszło, np. ślub fikcyjnych Laury i Filona. Profesor zwrócił również uwagę na nietypowe historie krakowskich artystów, którzy na każdym kroku przełamywali społeczne bariery i stereotypy, żeniąc się z chłopkami. Opowiedział o perypetiach Stanisława Wyspiańskiego, Włodzimierza Tetmajera i oczywiście Lucjana Rydla. Wspomniał także o żonie ostatniego z wymienionych, której postać w „Weselu” została przedstawiona w nieco mylący sposób. Utwór ukazuje kobietę jako głupią i naiwną, choć w rzeczywistości wcale taką nie była. Serca Jadwigi Mikołajczykówny nie dało się zdobyć z łatwością, sam Rydel długo musiał ubiegać się o jej względy. Profesor Sikora podsumował wykład stwierdzeniem, że dziś „Wesele” jako wezwanie do rozsądku może być nowym odczytaniem wyzwań, które stawia przed nami przyszłość.

Drugim elementem świętowania było performatywne czytanie „Wesela”. Uczestnicy zasiedli przy stole i wcielając się w swoje role, odczytali przydzielone im kwestie. Każda scena została odegrana w sposób bardzo naturalny, a występujący mogli popisać się swoją wzorową dykcją oraz talentem aktorskim. Jak się okazuje, naszym nauczycielom i uczniom nie potrzeba szytych na miarę kostiumów czy profesjonalnego przygotowania w tej dziedzinie, by zagrać wyśmienicie.

Szczególne podziękowania kierujemy w stronę pana prof. Sikory, którego obecność podczas tej wyjątkowej rocznicy jest dla nas niezwykle ważna. Pan Profesor w krakowskim stroju odegrał role chłopskie (Czepca, Dziada, Jaśka).

Serdecznie dziękujemy p. Jolancie Szlachetko i p. Wacławowi Frontowi za ogromną pracę nad przygotowaniem projektu.

Pragniemy docenić także zaangażowanie nauczycieli i uczniów, którzy znakomicie wcielili się w następujące role:

  • Klimina – p. dyrektor Anna Zielonka
  • Radczyni – p. Jolanta Szlachetko
  • Panna Młoda – p. Gabriela Cpak
  • Rachela – p. Ewa Łanocha
  • Gospodyni – p. Anna Rotunno
  • Zosia – Julia Hałat
  • Haneczka – Alicja Baścik
  • Marysia – Aleksandra Partyczny
  • Isia – Alicja Baścik
  • Dziennikarz – p. Maciej Hejnowicz
  • Poeta – p. Wacław Front
  • Gospodarz – p. Marek Cisiński
  • Ksiądz – Antoni Hawieńczyk
  • Pan Młody – Patryk Zontek
  • Żyd- Wojciech Gąsiorek
  • Chochoł – Michał Chylaszek
  • Kasper – Kamil Goleniowski
  • Widmo – Michał Mrowiec
  • Stańczyk- Wojciech Gąsiorek
  • Hetman – Michał Chylaszek
  • Upiór- Kamil Goleniowski
  • Wernyhora – Antoni Hawieńczyk

W imieniu słuchaczy – Iga Szafraniec z kl. 3d

Wydarzenie fotografował Łukasz Płonka z kl. 4a.